Dinsdag 9 februari.

Alles is ingepakt en Carla is nog een keer met een lekker sopje door het huis gegaan.

Toen was het echt zover, we gaan op trip.

Piet en Carla hebben afscheid genomen van het heerlijke plekje aan zee.

Ze zijn benieuwd wat er nu op ze afkomt.

Want ja, het gaat hier nu zo goed.

Allereerst naar een heel hoge brug over een diepe kloof.

We zijn maar niet de brug op gegaan want het was zo'n 40 graden en we verbranden

levend als je daar gaat staan.

Lekker een koeldrankje genomen en dan verder.

Geluncht bij Old Nick, een restaurant in een winkelgroepje.

Leuke oude hebbedingetjes waren te koop en er was een oude weverij waar lakens gemaakt worden die natuurlijk ook te koop waren.

Prachtige waterpartijen gezien.Mooie potten die ze omgebouwd hadden , Foto's gemaakt om misschien als voorbeeld te dienen voor op de boerderij van Marijke en Wim.

Dan weer in de auto , gelukkig werkt de airco nu goed .

Na 5 min. reden we een kleinere weg op deze veranderde al snel in een stofpad.

Aan het eind staat een hek met een telefoon ernaast.

Nadat Marijke daarmee gebeld had mocht ze het hek openen en konden we doorrijden naar de receptie.

Hier stond Toni , de eigenaar, ons al op te wachten.

Wim en Marijke kennen Toni en zijn vrouw Maria al langer en komen hier af en toe slapen.

Met het busje het terrein op naar de lodge, een leuk huis midden op het terrein.

We gingen achterom, daar kon de auto tot vlakbij komen en konden we door de openslaande deuren naar binnen.

Alles uitladen, de papagaai weer boven het bed en dan heerlijk op de veranda naar het wild kijken wat voor de deur loopt.

We hebben aan Toni gevraagd of hij een oplossing weet voor Piet z'n voorwieltjes.

Deze slijten namelijk nogal.

\hij had geen ruwterrein banden omgedaan.

Toni is gaan bellen en morgen weten we meer.

Om half vijf reed de truck voor en was er een oprit gemaakt voor Piet.Hij kon nu een transfer maken naar de stoel naast de chauffeur.

\hij zat daar weer als een vorst.

Wij achterin en zo hebben we twee uur over het terrein rond gereden en allerlei bokjes , zebra's en giraffen gezien.

De buffels en de neushoorns waren er niet meer, die moesten verkocht worden.

Dat maakt het allemaal een stuk minder spannend.

Het is hier giga droog.

Het heeft al zeven maanden niet meer geregend en dat valt niet mee.

Onderweg hebben we ook bossen zien branden met huizen hoge vlammen.

Dat heb je natuurlijk snel met die droogte maar het blijft zonde.

Na de rondtour werden we afgeleverd aan de achterkant waar het hele bouwwerk voor Piet alweer klaar stond.

Hier hadden ze een groot vuur gemaakt voor de braai.

We gingen daar lekker omheen zitten.Heerlijk als het buiten nog zo'n 35 graden is .

Dus probeerden we maar een beetje uit de walm te blijven.

Wijntje,biertje, fantaatje erbij en we overleven het wel.

De tafel voor diner was buiten gezet en leuk versiert met bloemen.

Best leuk zo onder de sterren maar nog steeds warm.

Naderhand op het stoepie een laatste glas.

Piet kon niet onder de douche komen en had het toch behoorlijk warm.

Om hem lekker op te frissen had Carla hem met de douchestoel buiten gezet achter hun huisje.Ze waren daar helemaal alleen en Piet werd door haar lekker ingesopt met een spons en kreeg emmers fris water over hem heen.Hij vond het heerlijk.

Toen hij daarna in bed lag duurde het maar één minuut en hij was vertrokken.