Maandag 8 februari

Ina stond om 9.15 al voor de deur.

Vandaag gaan we naar het Town-ship om de kinderkleertjes uit te delen die meegegeven

zijn door de dochters thuis.

We gaan naar St Francisbay, Marijke is daar al meer geweest en kent de mensen van de staf een beetje.

We gingen door naar het medisch centrum, het was moeder-met-kind-dag.

Allemaal jonge moeders en a.s. moeders zaten te wachten op zo'n 5 rijen met banken.

Marijke had al snel een heel lief meisje op haar arm gekregen, die na wat aanmoediging van haar moeder heel lief begon te knuffelen.Dit leverde het kindje gelijk een leuk pakje op.

Toen we naderhand buiten stonden zagen we dat ze het pakje al aanhad.

Dus snel een foto, Esther herken je het pakje? Leuk he? Om te zien wie je er blij mee hebt gemaakt.

De rest gingen we uitdelen bij de huizen van de mensen die het echt nodig hadden. Tenminste dat was de bedoeling. Twee verpleegsters gingen mee, wij moesten wachten bij de auto en zij gingen het huisje binnen om de moeders te halen.Ze waren er zo.Ze hebben leuke kleertjes uitgezocht voor hun kindjes.Inmiddels kwamen er steeds meer mensen om ons staan, ze wilden allemaal wel wat.De verpleegsters haalden de mensen naar voren die ze wilde helpen maar de anderen vonden dat ze ook wel wat mochten.

Op aanraden van de verpleegsters hebben we de auto dicht gedaan en zijn terug naar het medisch centrum gegaan.

Hier hebben we de rest van de kleren naar binnen gebracht.

De verpleegsters waren boos op de mensen. Ze zijn te hebberig, zeiden ze.Deze mensen hebben het niet echt nodig.

De verpleegsters gaan nu de de meest behoeftige naar het centrum halen en daar de kleren uitdelen.

Zo komen ze in ieder geval op de goede plek.

Ze maakte duizend excuses voor haar mensen en benadrukte nog eens extra hoe blij ze waren met de hulp.Zelf kunnen ze niet veel extra meer doen. De hoofdverpleegster heeft al negen maanden geen salaris gekregen en zij nu twee maanden. Het is toch te gek! Als je ziet wat deze mensen allemaal doen daar. Haar eigen kinderen heeft ze een maandje naar Oma gestuurd , dan kosten ze haar even niks en kan ze extra werken want personeel loopt weg natuurlijk, als ze niet betaald worden.

Op de terugweg met Ina koffie wezen drinken in een leuk restaurantje. Je komt dan wel van het ene uiterste in het andere.

Marijke heeft Ina nu maar laten betalen, vorig jaar had Marijke dit stiekem gedaan en daar was Ina niet gelukkig mee dus nu hebben we ons laten verwennen met een groot stuk taart.

O O die calorieën.

In het dorp zijn we afgeladen[afrikaans] en gingen wat shoppen in een leuk klein winkeltje.

wat voor de kleindochters gekocht.

Hi,hi meiden, al nieuwsgierig?. Het duurt nog even voor je het krijgt hoor.

Daarna met Piet en Wim boven op een dek van een terras wat gedronken.

Thijs en Evelyn kwamen ook nog even langs met de kinderen.

's Avonds was er een tafel voor ons buiten gezet bij Tapas, een visrestaurant aan zee.

Iedereen was jaloers op ons want binnen was het echt heel warm.

Zo was er weer een dag voorbij.

Morgen zal er niet geschreven worden want we gaan op trip, richting Kaapstad.

De eerste overnachting is op een safaripark en daar is geen bereik.

Ik zal zo snel mogelijk weer terug komen met onze nieuwe avonturen.