Ik was vandaag al vroeg bij de super.Ikzou gevulde courgette gaan maken. De plant in de tuin doet zo zijn best om alsmaar vruchten af te leveren.Je moet er dan toch wat mee doen.Dus vandaag worden ze gevuld.ik zag een blik met gekruid gehakt staan en dacht, dat is makkelijk.Dus gelijk maar meegenomen,Ook nog wat champignons en paprika, de rest had ik nog wel.Thuis direct aan de slag. Vast de broodmachine aan wantvers bruin brood zal er best bij smaken.de spullen vast gebakken en op het laatst wil ik de gehakt erbijdoen, wat denk je wat?zit er ravioli in dat blik!!Nou lekker is dat.Toch maar alles door elkaar gehusseld en de courgette gevuld. Hij was tamelijk groot dus werd het een flinke hap. In de oven klaar gezet en net op tijd klaar voorHans en José die koffie kwamen drinken.

Eerst het schuurtje bewonderd en toen achter in de tuin het eerste bakkie genomen maar het werd daar zo warm dat we voor de tweede ronde maar voor zijn gaan zitten.Onder de platanen was er een heerlijke schaduw.Ze zouden 's middags naar Ruffec gaan en gingen bijtijds weer weg.Ze namen de kinderstoel en nog wat speeltjes mee want ze krijgen gasten met kinderen en dan is zoiets wel handig.Ik dorst ook niet te vragen of ze wilden blijven eten want ik wist helemaal niet wat die courgette zou gaan doen.En dat was maar goed ook. Het smaakte wel maar het was niet voor herhaling vatbaar.

Na het eten nog een uur of twee wieden en snoeien in de achtertuin.Wim was nu op het dak van ZIJN schuurtje levensgevaarlijk de dakplaten aan het spijkeren.Hij wil het graag zo snel mogelijk waterdicht hebben. Je weet maar nooit.

Hans en José hadden nog wel aangedrongen dat we zeker nog naar Montol-Sénard moesten gaan. Om een uur of vier dus maar gestopt met werken en op pad. Het is een leuk oud dorpje met allemaal werkmanshuisjes. Ook een schooltje waar je rond mocht kijken.En dat is iets wat Wim dan niet begrijpt.Kijken doe je met je ogen, niet met je handen.Overal werd wel even gekeken of het nog werkt en hoe dat gaat.Op school werd ook op de lei het bekende poppetje getekend.Gelukkig was er ook een restaurant waar ze verfrissingen verkochten dus streken we daar maar neer.Tot grote schrik van de chef wilden we ook nog eten. Dat viel niet mee want het meeste was al uitverkocht. Zeeten hier over het algemeen 's middags warm. Maar we kregen toch nog wel een lekker menuutje van hem. Noggezellig een tijdje op het terras gezeten en om een uur of negen pas weer terug naar huis.