ze heeft het echt gedaan

Vrijdag 12 februari

De lucht zit dicht, het heeft geregend vannacht.

De temperatuur is nog steeds goed.

Na het ontbijt weer eens naar de wieltjes gaan vragen.

We hadden gisteravond Toni ook maar ingeschakeld, hij had de koerier betaald en wist hoe we hem moesten bereiken.

Het pakketje bleek toch hier in Knysna waterfront afgegeven te zijn,ergens op een centraal punt.Dat bleek vlak achter ons hotel te zijn maar........degene die het aangepakt had was er niet[ natuurlijk niet] en nu konden ze het niet vinden.

Na een kwartier zagen we het meisje van achter de balie hard [!] weglopen,ze zei wat tegen de portier Jeffrey en samen renden ze verder.

We dachten dat er iets ernstigs gebeurd was maar het tegendeel was waar.

De wieltjes waren gevonden, het meisje wilde ze gaan halen maar mocht ze niet sjouwen van Jeffrey dus ging hij mee.

Het was maar een klein pakketje maar dat konden zij niet weten.

We hebben naderhand in de auto het pakje pas open gemaakt

Want ja, als ze niet goed zouden zijn, zou het voor de staf ook heel vervelend zijn.

Maar alles ziet er goed uit, stevige ouderwetse bandjes, wat meer ruwterrein banden dan degene die er nu om zitten.

Ondertussen rijden we van de kust weg richting Oudtshoorn. Een oud plaatsje aan de andere kant van de berg. Een prachtige rit met heel mooie uitzichten.

Jammer dat Carla der oren altijd zo pijn doen als ze omhoog gaat, ze kan nu veel minder genieten.

Eerst de Bed & Breakfast overnachting opgezocht.

Het is bij mensen thuis die een deel van hun huis als B&B hebben ingedeeld.

Alles is rolstoel vriendelijk.De papagaai is weer opgezet. Hier werd de man des huize wel jaloers op. Ha, misschien kunnen we vast wat klanten voor Thijs maken , dat zou hij wel leuk vinden denk ik.

Daarna zijn we een Struisvogelfarm gaan bezoeken.

Deze was helemaal op toeristen ingesteld , iets minder op rolstoelen, er lag nogal dik grint op de paden

Ze hebben ons alles laten zien, struisvogels van groot tot klein,zwarte,grijze en ook twee witten. Dit zijn geen albino's maar ééns uit tienduizend eieren komt er een witte struisje uit.

We hebben op eieren gestaan. Dat kan allemaal want die zijn heel sterk. Dat moet ook wel want Pa en Ma Struis wegen nogal wat en ze broeden ombeurten.

En toen was het moment daar....tararara!!!!!!

Wie wil er op een struis rijden werd er gevraagd.

JA!!!!!!,zij wil graag!!!!!!!!!!!

Werd er uit drie kelen geroepen en naar Carla gewezen.

Die wilde eigenlijk op dat moment wel onder de bank kruipen.

Maar manmoedig ging ze toch het formulier invullen dat ze het allemaal voor eigen risico ging doen.

Eerst mochten er een paar mensen op een struis zitten die vast stond.

Carla ging dat eerst maar eens proberen. Dat was al eng, het beest stond niet stil en Carla kon er moeilijk afkomen.

Haar knie werkte niet mee.

Dus waren we benieuwd wat ze zou gaan doen.

Maar toen ze naderhand opgeroepen werd voor haar rit, moest Marijke even vertalen wat er precies tegen haar verteld werd over wat doen.

Ging ze wel, maar..... zei ze, ik doe dit alleen voor mijn kleinkinderen.

Ik heb het ze beloofd en wat je beloofd moet je doen.

Dat hebben wij ze altijd gezegd dus, vooruit dan maar.

Via een hek moest ze opstappen.

Benen onder zijn vleugels,deze goed vasthouden, knieën tegen elkaar drukken en achteroverhangen.

De verzorgers van de struis haalden een zakje van het hoofd van de struis.Dit hadden ze gedaan omdat hij dan rustig blijft staan.

Het beestje kreeg een klap op zijn kont en daar ging hij.

Helemaal geweldig!!!!!!!

En ze vond het eng maar wel heel leuk.

Na driekwart rondje door de arena moest ze zich loslaten en vingen de verzorgers haar op.

Volgens mij vond ze dit nog het engst van alles.

Daarna werd ze door iedereen geprezen voor getoonde moed.

Ze kreeg zelfs een oorkonde dat het allemaal echt is gebeurd.

Dus Joyce,Demi,Max,Michelle,Naomi en Nick jullie Oma is een kanjer!!!!!!!!!

Na dit avontuur zijn we terug naar de B&B gegaan om heerlijk in de tuin bij en in het zwembad te relaxen.

Hieperdepiep!!!!!

Donderdag 11 januari.

Wim is jarig vandaag.

Hieperdepiep hoera.

Bij het ontbijtbuffet had de staf het al rap in de gaten, we hadden namelijk zijn tafel versierd.

Er werd dan ook al snel voor hem gezongen..

De wieltjes zijn nog niet gearriveerd dus zijn we op pad gegaan.

In de auto een eindje terug op de snelweg.

Naar Monkeyland. Je kan natuurlijk niet in Afrika zijn geweest en geen apen hebben gezien..

Het is een soort bos met hoge palen met netten erom. Hier leven de apen vrij en blij.

De apen mogen alles en wij mogen niks.

We mogen alleen met een gids naar binnen, wat met Holtkamp-mannen niet helemaal verkeerd is.

Het project hier wordt ook beschermd door stichting aap uit Holland

We hebben wat soorten bewonderd best leuk allemaal maar het pad was vreselijk voor een rolstoel en eigenlijk nog meer voor degene die er achter loopt.

Bergje op en bergje af over de rulle,droge grond met allerlei wortels die uitsteken.

Toen ze ons over een hangbrug wilden laten gaan zijn we maar terug gegaan.

Naast Monkeyland ligt een vogelparadijs daar zijn we nu maar heen gegaan.

Hier ook allemaal grote netten over een bos.

Het pad was van hout zei de mevrouw bij de ingang en er zijn geen trappen.

Nou hoppeké, naarbinnen dan maar.

We hoorden en zagen direct a verschillende mooie gekleurde vogels.

Maar.........de houten boardwalk liep nogal om hoog, en omhoog,en omhoog daarna naar omlaag, en omlaag en omlaag. Wim moest er helemaal van zweten en dat op je verjaardag.

Op het eind, over een hangbrug, die wel erg stevig was volgens de jongens, maar wel heel hoog door de toppen van de bomen, gingen we in het restaurant wafels eten. Het was tenslotte feest.

Het was alweer tijd om terug naar het hotel te gaan.

Even bij de balie naar de wieltjes gevraagd en.....daar was weer van alles mee gebeurd.

De wieltjes waren wel in Knysna aangekomen maar in het verkeerde hotel gebracht, de manager daar kende geen Fam. Holtkamp en zei Oh néé, weg met dat spul, neem maar weer mee!

Dus die zijn nu weer terug.

Voordat je dan iedereen aan de gang heb om die dingen weer hierheen te krijgen, dat duurt even.

Ondertussen, ligt in de haven, achter het hotel een boot op ons te wachten.

Dit had Marijke in Holland al geregeld.Dus daar nu maar heen.

Piet kon gemakkelijk op het onderdek komen, daar was een soort restaurantje.

De rest van de passagiers gingen bovendeks zitten want het was weer heerlijk zonnig geworden.

Bij het afvaren kregen we eerst champagne.. Daarna kwam er een taart met kaarsje en werd er gezongen door de staf voor Wim.

We zijn anderhalf uur wezen varen en een mooie zonsondergang gezien en ondertussen wat warme hapjes gegeten.

Je zal toch maar zo'n straf krijgen als je jarig bent.

Naderhand op de wal een screwer van vis gegeten, een soort sabel met vis , groente en wat citroen. Die hangt dan boven je bord aan een rek.In het handvat zit lemmon boter, dit smelt dan langzaan over je vis, ziet er heel leuk uit en smaakt voortreffelijk.

Na nog een afzakkertje in de bar van het hotel en de mensen achter de balie nog even aan de wieltjes herinnerd zijn we naar onze kamers vertrokken

Verder willen we alle kinderen en vrienden heel veel plezier wensen met de carnaval, neem er maar ééntje van ons.Geniet van alles en kom weer veilig thuis.

Voor de kleinkinderen ,

gaat maar lekker uit jullie dak, nu mag het!!!!!

We zullen aan jullie denken daar op die koude kar, doe maar lekker warme kleren onder je pak.

Dikke kus met knuffel van ons allemaal

We brengen zelfs water

Het ontbijt werd op de veranda genoten.

We werden echt verwend.

Je zal het niet geloven maar het regent.

Die hollanders hebben toch altijd iets met water, ze brengen het gewoon mee.

Iedereen is blij.

Toni heeft inmiddels contact gemaakt met Pam, iemand van een gehandicapten-reisorganisatie.

Zij kon voor wieltjes zorgen en morgen worden ze in het hotel bezorgd.

Als ze nu maar passen.

We zijn gelijk maar naar Knysna gereden waar we nu twee nachten gaan slapen.

Dit een havenplaatsje met leuke winkeltjes.

We slapen hier in een mooi en groot hotel

Alles op de kamer gezet en daarna het stadje verkent.

We zijn bij de handwerk markt rond wezen kijken.

Hier wordt allemaal houtsnijwerk en spullen van soapsteen verkocht

Het was natuurlijk weer an special day met special prices.

Hoe kunnen we het weer zo treffen.

Het enige wat we hier gekocht hebben is een heerlijk stukje oude kaas.

Op de kamer even bij gekomen en 's avonds in de haven wezen eten.

warm,warmer, te heet

Dinsdag 9 februari.

Alles is ingepakt en Carla is nog een keer met een lekker sopje door het huis gegaan.

Toen was het echt zover, we gaan op trip.

Piet en Carla hebben afscheid genomen van het heerlijke plekje aan zee.

Ze zijn benieuwd wat er nu op ze afkomt.

Want ja, het gaat hier nu zo goed.

Allereerst naar een heel hoge brug over een diepe kloof.

We zijn maar niet de brug op gegaan want het was zo'n 40 graden en we verbranden

levend als je daar gaat staan.

Lekker een koeldrankje genomen en dan verder.

Geluncht bij Old Nick, een restaurant in een winkelgroepje.

Leuke oude hebbedingetjes waren te koop en er was een oude weverij waar lakens gemaakt worden die natuurlijk ook te koop waren.

Prachtige waterpartijen gezien.Mooie potten die ze omgebouwd hadden , Foto's gemaakt om misschien als voorbeeld te dienen voor op de boerderij van Marijke en Wim.

Dan weer in de auto , gelukkig werkt de airco nu goed .

Na 5 min. reden we een kleinere weg op deze veranderde al snel in een stofpad.

Aan het eind staat een hek met een telefoon ernaast.

Nadat Marijke daarmee gebeld had mocht ze het hek openen en konden we doorrijden naar de receptie.

Hier stond Toni , de eigenaar, ons al op te wachten.

Wim en Marijke kennen Toni en zijn vrouw Maria al langer en komen hier af en toe slapen.

Met het busje het terrein op naar de lodge, een leuk huis midden op het terrein.

We gingen achterom, daar kon de auto tot vlakbij komen en konden we door de openslaande deuren naar binnen.

Alles uitladen, de papagaai weer boven het bed en dan heerlijk op de veranda naar het wild kijken wat voor de deur loopt.

We hebben aan Toni gevraagd of hij een oplossing weet voor Piet z'n voorwieltjes.

Deze slijten namelijk nogal.

\hij had geen ruwterrein banden omgedaan.

Toni is gaan bellen en morgen weten we meer.

Om half vijf reed de truck voor en was er een oprit gemaakt voor Piet.Hij kon nu een transfer maken naar de stoel naast de chauffeur.

\hij zat daar weer als een vorst.

Wij achterin en zo hebben we twee uur over het terrein rond gereden en allerlei bokjes , zebra's en giraffen gezien.

De buffels en de neushoorns waren er niet meer, die moesten verkocht worden.

Dat maakt het allemaal een stuk minder spannend.

Het is hier giga droog.

Het heeft al zeven maanden niet meer geregend en dat valt niet mee.

Onderweg hebben we ook bossen zien branden met huizen hoge vlammen.

Dat heb je natuurlijk snel met die droogte maar het blijft zonde.

Na de rondtour werden we afgeleverd aan de achterkant waar het hele bouwwerk voor Piet alweer klaar stond.

Hier hadden ze een groot vuur gemaakt voor de braai.

We gingen daar lekker omheen zitten.Heerlijk als het buiten nog zo'n 35 graden is .

Dus probeerden we maar een beetje uit de walm te blijven.

Wijntje,biertje, fantaatje erbij en we overleven het wel.

De tafel voor diner was buiten gezet en leuk versiert met bloemen.

Best leuk zo onder de sterren maar nog steeds warm.

Naderhand op het stoepie een laatste glas.

Piet kon niet onder de douche komen en had het toch behoorlijk warm.

Om hem lekker op te frissen had Carla hem met de douchestoel buiten gezet achter hun huisje.Ze waren daar helemaal alleen en Piet werd door haar lekker ingesopt met een spons en kreeg emmers fris water over hem heen.Hij vond het heerlijk.

Toen hij daarna in bed lag duurde het maar één minuut en hij was vertrokken.

town-ship

Maandag 8 februari

Ina stond om 9.15 al voor de deur.

Vandaag gaan we naar het Town-ship om de kinderkleertjes uit te delen die meegegeven

zijn door de dochters thuis.

We gaan naar St Francisbay, Marijke is daar al meer geweest en kent de mensen van de staf een beetje.

We gingen door naar het medisch centrum, het was moeder-met-kind-dag.

Allemaal jonge moeders en a.s. moeders zaten te wachten op zo'n 5 rijen met banken.

Marijke had al snel een heel lief meisje op haar arm gekregen, die na wat aanmoediging van haar moeder heel lief begon te knuffelen.Dit leverde het kindje gelijk een leuk pakje op.

Toen we naderhand buiten stonden zagen we dat ze het pakje al aanhad.

Dus snel een foto, Esther herken je het pakje? Leuk he? Om te zien wie je er blij mee hebt gemaakt.

De rest gingen we uitdelen bij de huizen van de mensen die het echt nodig hadden. Tenminste dat was de bedoeling. Twee verpleegsters gingen mee, wij moesten wachten bij de auto en zij gingen het huisje binnen om de moeders te halen.Ze waren er zo.Ze hebben leuke kleertjes uitgezocht voor hun kindjes.Inmiddels kwamen er steeds meer mensen om ons staan, ze wilden allemaal wel wat.De verpleegsters haalden de mensen naar voren die ze wilde helpen maar de anderen vonden dat ze ook wel wat mochten.

Op aanraden van de verpleegsters hebben we de auto dicht gedaan en zijn terug naar het medisch centrum gegaan.

Hier hebben we de rest van de kleren naar binnen gebracht.

De verpleegsters waren boos op de mensen. Ze zijn te hebberig, zeiden ze.Deze mensen hebben het niet echt nodig.

De verpleegsters gaan nu de de meest behoeftige naar het centrum halen en daar de kleren uitdelen.

Zo komen ze in ieder geval op de goede plek.

Ze maakte duizend excuses voor haar mensen en benadrukte nog eens extra hoe blij ze waren met de hulp.Zelf kunnen ze niet veel extra meer doen. De hoofdverpleegster heeft al negen maanden geen salaris gekregen en zij nu twee maanden. Het is toch te gek! Als je ziet wat deze mensen allemaal doen daar. Haar eigen kinderen heeft ze een maandje naar Oma gestuurd , dan kosten ze haar even niks en kan ze extra werken want personeel loopt weg natuurlijk, als ze niet betaald worden.

Op de terugweg met Ina koffie wezen drinken in een leuk restaurantje. Je komt dan wel van het ene uiterste in het andere.

Marijke heeft Ina nu maar laten betalen, vorig jaar had Marijke dit stiekem gedaan en daar was Ina niet gelukkig mee dus nu hebben we ons laten verwennen met een groot stuk taart.

O O die calorieën.

In het dorp zijn we afgeladen[afrikaans] en gingen wat shoppen in een leuk klein winkeltje.

wat voor de kleindochters gekocht.

Hi,hi meiden, al nieuwsgierig?. Het duurt nog even voor je het krijgt hoor.

Daarna met Piet en Wim boven op een dek van een terras wat gedronken.

Thijs en Evelyn kwamen ook nog even langs met de kinderen.

's Avonds was er een tafel voor ons buiten gezet bij Tapas, een visrestaurant aan zee.

Iedereen was jaloers op ons want binnen was het echt heel warm.

Zo was er weer een dag voorbij.

Morgen zal er niet geschreven worden want we gaan op trip, richting Kaapstad.

De eerste overnachting is op een safaripark en daar is geen bereik.

Ik zal zo snel mogelijk weer terug komen met onze nieuwe avonturen.

Beetje spelenvaren

Zondag 7 februari

We zijn hier al een week, de tijd vliegt voorbij.

Lekker lui in de achtertuin gezeten terwijl Carla de wasmachine overuren laat maken.

Nick komt langs om samen met Wim boodschappen te gaan halen voor onze braai vanavond.

De impala moet gegeten worden.

Na een koeldrankie gaan ze op pad.

Piet gaat een brief schrijven , Carla in de zon en Marijke???? , geen idee, in ieder geval niet in de zon wat ze wel had moeten doen.

Toen Wim en Nick terug kwamen bleek dat ze nog meer hadden gedaan.

Ze hadden uitgevonden dat het wel erg lekker zou zijn om te gaan varen met dit warme weer.

Ze zijn toen naar Nick z'n huis gegaan in de Marine en gekeken of dat kon.

Ze dachten van wel.

Om 4 uur werden we verwacht.

De rest leek het ook wel wat dus gingen we op pad.

Het was een plat bootje met een zeil erboven dus dat zag er goed uit.

Alleen het erop komen was even spannend, Piet ging vlak naast de boot staan en dan met de transfer-plank overschuiven op de bestuurdersplaats. Wij hielden de boot goed tegen de kant.

Piet kon daarna doorschuiven op de bank, hier hadden we zijn eigen kussen opgelegd en zat hij als een vorst.

We hebben heerlijk een uur gevaren, zonnetje, wijntje erbij, we hebben het slecht hier.

Terug op land heeft Wim mee getild want het water was nogal gezakt en was de transfer behoorlijk steil.

Terug bij Nick z'n huis zijn Carla, Wim en Nick nog even te water gegaan om af te koelen.

Daarna weer naar huis , naar ons plekkie in de tuin.

Om 7 uur kwam Nick met de slowkocer , hij had een heerlijk kospotje gemaakt

van de impala, hij had ook wat steaks.

Marijke had vispakketjes gemaakt.

Er was weer veel te veel.

Na een heel gezellige avond met heerlijk eten, gingen we om half 12 naar bed.

Alweer een dag voorbij en dingen gedaan wat je nooit verwacht had nog te zullen doen.

Er valt heel wat te verwerken.

verhaal van Piet

Hallo luitjes

Even een berichtje van ons carla en piet

Aller eerst iedereen bedankt voor de felicitaties was heel leuk

Ook de map van de kleinkinderen was zo mooi met tekeningen en verhalen heel mooi

Ja het vliegen ging heel goed enkel de binnenlandse vlucht was er krap maar met de kracht van wim kwam ik op de stoel

het weer is hier erg warm en mooi en genieten veel aan de korte broek ok ben wel hier en daar verbrand maar smeren wel goed met hoge faktoor

Elke dag hier is een belevenis we hebben veel gezien en beleeft al

Carla die geniet ook van de zon hier zij heeft al een lekker kleurtje

En ik zelf hier heb geen pijn meer zo heerlijk komt door de lucht hier en warmte

Je zou hier bijna blijven zo fijn en nog geen twintig meter van de kust carla loop er vaak langs

En zagen de dolfijnen zwemmen zo mooi en het water zo helder en schoon hier en hoge golven erg inpozant

De mensen hier zijn erg gemoedelijk en vriendelijk

We gaan savonds hier vaak in resterrantjes eten ja lachen voor vijftig euro eet je met zijn vieren je buikje rond dus maar niet zelf koken anders dan duurder uit

Het slapen doen we ook goed maar wel vroeg wakker dat wel maar lukt wel hoor

Carla mist wel de carnaval maar ok dit is ook genieten hoor we hadden nooit gedacht dat zo mooi was wim en marijke doen zo veel voor ons dat we erg genieten

gaan overal heen met de bus en gaat goed goede opritjes en ik zit zo in de bus

Ik heb een impala bok geschoten die was voor de kudde erg imposant

die moest er uit

Luitjes carla en ik hebben het erg naar ons zin en genieten heerlijk van af dinsdag gaan we nog enkele dagen rond toeren wel leuk het land is erg mooi hier ok

Groeten aan de klein kinderen en aan iedereen

Doeiiiiiiiiiiiii piet en carla

Een Afrikaanse Braai

Zaterdag 6 februari

's morgens, thuis in de tuin gezeten want Marijke was nogal beroerd.

,

Enorme krampen,spugen en uit eindelijk diree,dat lucht op en daar had Piet medicijnen voor.

Die hielpen aardig en konden we om 12 uur naar het dorp om airtime te gaan kopen voor Carla der telefoon.Want ja in zo'n ver land kan je natuurlijk niet zonder een link naar huis.

Daarna doorgereden naar St Francis.

Dit is een havenplaatsje een half uurtje rijden bij ons vandaan.

Ze hebben daar allemaal witte huisjes met zwarte rieten daken, beetje boerderij achtig.

Dat is een heel leuk gezicht. Zelfs het town-ship is grotendeels wit.

Al die kleine huisjes waar de afrikanen wonen aan de rand van het dorp

Marijke is daar vorig jaar met Marcha geweest om knuffels uit te delen en kleertjes.

Samen met een begeleider, die precies wist wie wat nodig had en ook garant stond dat er niets zou gebeuren.Je moet ook niet alleen naar binnengaan want het is net een doolhof en groter dan het lijkt.

Bij het water was een restaurant waar we een mooi uitzicht hadden over de haven en de zee.

Jammer geen dolfijnen of zeehonden vandaag.

Toen we een lekker visje gegeten en het uitzicht gezien hadden zijn we terug naar huis gegaan.

Lekker even bijkomen want........om 6 uur werden we alweer verwacht bij de buurtjes van Wim en Marijke.

Een afrikaanse braai, soort BBQ , eerst in de tuin gezeten terwijl Archie de buurman het vlees

aan het braaien was. Lekker wijntje erbij en alle nieuwtjes weer verteld.

Foto's laten zien van kleinkinderen in de sneeuw en trouwen van Hans en Dian,

Toen het vlees gaar was zijn we naar binnen gegaan waar we na een mooi gebed aan tafel gingen. Maar er was zoveel , we kregen het bij lange niet op dus kunnen Archie en Ina zijn vrouw nog wel een left-over paty geven.

Moe en voldaan gingen we onder een hemel met miljoenen sterren weer naar huis.

Het wordt morgen vast weer een mooie dag.